Deze referentie is geschreven door Guido Bootsma, eigenaar van het het Spoorhotel bij Viaduc les Fades

In juni 2005 toerde ik tijdens mijn vakantie in de Auvergne door het heuvelachtige land en stopte de auto op de dam van een enorm stuwmeer, tegenover een nog veel reusachtiger spoorviaduct. Gefascineerd door het oude bouwwerk besloot ik de weg naar bovenaan deze reus te beklimmen en kwam uit bij een voormalige stationsgebouwtje en het naastgelegen spoorhotel. Het hotel bleek leeg te staan en heel erg slecht onderhouden, maar de nostalgie spatte er vanaf. Alhoewel ik nooit eerder serieus had gefantaseerd over het opknappen van een bouwvallig pand in Frankrijk, trok dit gebouw me enorm.

Een half jaar later keerde ik er terug om nog eens te gaan kijken. De zin om er weer wat moois van te maken was nog groter dan de vorige keer. Er waren echter een paar problemen. Het pand stond niet te koop, ik had geen idee wie de eigenaar was en sprak de taal niet. Via een tip van vrienden kwam ik in contact met Hetty Longuet en Sylvia van der Tol die direct als een stel speurneuzen op onderzoek uit gingen. Via de familienamen op de voorgevel, het telefoonboek, een keukenhulp in het plaatselijke verzorgingshuis en de echtgenote van de ex-man van de laatste eigenaresse wisten ze de rechtmatige eigenaresse te achterhalen. En dat in een mum van tijd. Ik hoopte spoedig tot zaken te kunnen komen.

De eigenaresse bleek echter een zieke oude vrouw en stond onder toezicht van een curator die geen enkele aanleiding zag om mee te werken aan mijn verzoek. Mijn team liet zich echter niet zomaar uit het veld slaan en wisten de zaak uiteindelijk te forceren via het gemeentehuis en door een vrijblijvende bezichtiging te organiseren, in de hoop dat een fysieke ontmoeting de zaak zou versoepelen. Men bleek uiteindelijk wel te willen verkopen, maar ze lieten vervolgens een bod van mijn kant weer maandenlang liggen, alvorens er na veel aandringen koeltjes op te reageren. Het heeft uiteindelijk anderhalf jaar geduurd tot de koop geslecht was, mede omdat de oude dame tijdens de onderhandeling overleed en we vervolgens met de erfgenaam te maken kregen. Een enerverende periode.

Maar inmiddels ben ik sinds oktober 2007 eigenaar van het pand dat mij al die tijd niet losliet en waarvoor blijkbaar gestreden moest worden. Het is inmiddels verbouwd tot twee ruime vakantie-gîtes die al tijdens het eerste jaar het gehele seizoen volgeboekt zaten. Volgend jaar open ik de derde. Inmiddels ben ik de franse taal ook redelijk meester, vooral dankzij mijn franse vriendin die ik hier ontmoette. Maar wanneer ik nog eens leegstaand pand aantref waar ik nog een hele toekomst in zie, dan weet ik welke detectives ik moet aantrekken voor het echte onderzoek.

Met vriendelijke groeten,
Guido Bootsma  - www.spoorhuisinfrankrijk.nl